پرکلاغی

یادمه سال سوم دبیرستان که بودیم یه بار یکی از بچه‌ها از یکی از دبیرامون خواست جک بگه. دبیرمون با این که خیلی جوون بود رفت تو فکر و گفت «متاسفانه کسانی که برام جک می‌گن رو خیلی وقته که ندیدم.» اون موقع من خیلی دلم براش سوخت ولی وقتی دیدم من هم از شدت کمبود حرف دلم می‌خواد بشینم توی مطب دکتر و باهاش حرف بزنم دیدم من هم به همین سرنوشت دچار شدم.