پرکلاغی

"زن حاجی، یعنی بتول، بعد از اون دختر اولیش که حالا به چهارده سالگی رسيده بود و شيرين و ملوس شده بود و من خودم تو حموم ديده بودمش و آرزو می‌کردم يه پسر جوون ديگه داشتم و تنگ بغلش می‌انداختم، آره بعد از اون بتول انگار فهميده بود که حاج حسن خيال زن ديگه‌ای رو داره. آخه خداييشو بخوای مردک بنده خدا نمی‌خاس با اين همه مال و مکنت، اجاقش کور باشه و تخم و ترکه‌ش قطع بشه. خود بتول هم حتمن از آقا شنيده بود که پيغمبر خودش فرموده که تا چار تا عقدی جايزه و صيغه‌ام که خدا عالمه هر چی دلش خواست. واسه اين بود که به دس و پا افتاد شايد بچش بشه و حاجی زن ديگه‌ای نگيره.  آخه ننه شماها نمی‌دونين هـــوو چيه! من که خدا نخاس سرم بياد.  اما راستش آدم چطو دلش میاد شوورش بغل يه پتياره ديگه‌بخوابه؟" 
                                                       داستان‌های زنان- جلال آل احمد