امروز روز خودمه. یعنی فقط به خودم اختصاصش دادم. صبح با خط اتوبوسی رفتم که دوستش دارم. اونجایی که باید میرفتم رو نرفتم. رفتم دو تا کتاب گرفتم به اسمهای «زندگی در پیش رو» و «خط تیره آیلین». جفتشون خیلی گیرا هستند. موبایلم شارژ نداره و خاموشه و امکان ارتباط با من نیست. الان هم دارم فقط پای اینترنت خوش میگذرونم و کاری به دنیا و مافیها ندارم.
الان تو صفحه یاهو نوشته «چارلتون هستون» که به خاطر «ده فرمان» خیلی معروف بوده درگذشته. من که تا حالا نمیشناختمش. این منو یاد آرتور سی کلارک میاندازه که آخرین روز سال میلادی درگذشت و من با خودم گفتم دیدی ادیسهاش رو هم نخوندم و مرحوم شد.
راستش یه چیز جالب: «کِرت وُنهگات» که پارسال درگذشت. آرتور سی کلارک هم امسال. جالبیش به اینه که اسم اینها توی لیست «هزار و یک کتابی که باید پیش از مرگ خواند» زیر هم بوده! باید دید نفری که زیر آرتور سی کلارک-ه کیه!
بعضی وقتا کامنتها رو دیر جواب میدم. به گیرندههای خود دست نزنید. دلیلش اینه یا عجله برای نوشتن مطلب جدید داشتم یا میخوام به نظراتتون با فراغ بال و سر فرصت (تقاطع فرصت و وصال شیرازی) جواب بدم :)