گروه west life که معرف حضورتون هست؟ هرچند اونقدرها هم قشنگ نمیخونند ولی من بعضی از تیکه های این آهنگ "ملکهی قلبم" رو دوست دارم:
پس چگونه بگویم خداحافظ؟
ما هردو آرزوهایمان را داریم،
هردو میخواهیم پرواز کنیم
همیشه وقتی قدم میزنم
به پشت سر نگاه میکنم،
این خاطره تا ابد باقی خواهد ماند
من این لحظه را چون گنجینهای حفظ میکنم
تا زمانی که دوباره هم را ببینیم
اما مسالهای نیست که
از اینجا چقدر دور باشی
تنها چشمانم را میبندم
و تو اینجا در رویاهایم هستی
و آنجا خواهی بود
تا زمانی که همدیگر را ملاقات کنیم...
بعضی وقتا کامنتها رو دیر جواب میدم. به گیرندههای خود دست نزنید. دلیلش اینه یا عجله برای نوشتن مطلب جدید داشتم یا میخوام به نظراتتون با فراغ بال و سر فرصت (تقاطع فرصت و وصال شیرازی) جواب بدم :)