وای به وقتی که دو تا وبلاگر معروف تو بخش نظرات بیفتن به جون هم و یکیشون فحش بده به اون یکی... آدم واقعا میمونه، نه به اون قالب لطیف و نوشتههای پروانهای و عکسهای رمانتیک و شعرها، نه به اون فحشهای رکیک و زننده. صبحی داشتم یه وبلاگ معروف رو میخوندم دیدم واسهی یه پست کاملا معمولی، اون یکی وبلاگر اومده چهها که تو بخش نظرات ننوشته و میخواسته ناشناس نظر بذاره که انگار آیپیاش لو رفته...
اینه دنیای وبلاگنویسی. این.
بعضی وقتا کامنتها رو دیر جواب میدم. به گیرندههای خود دست نزنید. دلیلش اینه یا عجله برای نوشتن مطلب جدید داشتم یا میخوام به نظراتتون با فراغ بال و سر فرصت (تقاطع فرصت و وصال شیرازی) جواب بدم :)