خب نمیشه نگفت...
گفتند بهترین مطلبت رو انتخاب کن و بگو.
راستش رو بخواید فعلن نمیدونم از بین چهارصد و هفتاد و هشت تا نوشته کدومش رو بهترین انتخاب کنم. از اونجایی که نظرات بقیه برام مهمه از همهی کاربران و دوستان و دشمنان میخوام که آرشیوم رو مطالعه کنند و بگن به نظرشون کدوم مطلب بهترین بوده. حتا اون خوانندهای که هر روز از لسآنجلس سر میزنه و هیچی نمیگه!
به هر حال یک وبلاگستان است و یک مونا خانوم مهماندار. درخواستش رو نمیشه زمین انداخت.
بعضی وقتا کامنتها رو دیر جواب میدم. به گیرندههای خود دست نزنید. دلیلش اینه یا عجله برای نوشتن مطلب جدید داشتم یا میخوام به نظراتتون با فراغ بال و سر فرصت (تقاطع فرصت و وصال شیرازی) جواب بدم :)