وقتایی که آیسپک میخورم حس عجیبی دارم. نمیدونم چرا. احساس حماقت میکنم! شاید به خاطر بزرگی لیوان و نیاش باشه. نمیدونم. تو خون من نیس از این کارها. راستی آیسپک ویژه خوشطعمترین آیسپکه. اینو بعد از امتحانکردن طعمهای شاتوت و توتفرنگی و لیمو و آناناس و سیبترش میگم.
(الان دقت داشتید من گفتم تو خونم نیست این کارها در حالی که این همه آیسپک خوردم. بله.)
پ.ن. من از طراحی این سایت خوشم میاد. خیلی آرامش بخشه.
بعضی وقتا کامنتها رو دیر جواب میدم. به گیرندههای خود دست نزنید. دلیلش اینه یا عجله برای نوشتن مطلب جدید داشتم یا میخوام به نظراتتون با فراغ بال و سر فرصت (تقاطع فرصت و وصال شیرازی) جواب بدم :)