فکرش را که میکنم میبینم من از بچگی با همینگوی مشکل داشتم! بچه که بودم همهی کتابهای کتابخونهمون رو خوندم به جز پیرمرد و دریا. حتا کتابهای فلسفی و روانشناسی رو هم خوندم ولی اون کتاب رو هیچ وقت شروع نکردم. چند وقت پیش گفتم انگلیسیشان رو بخوانم شاید بهتر باشد و بتونم کتاب را تموم کنم اما هیچ وقت بیشتر از سی صفحهاش را نخوندم. برای دو اثر دیگرش A Farewell to The Arms (وداع با اسلحه) و For Whom The Bell Tolls (زنگها برای که به صدا درمیآیند) هم همین وضعیت برقرار بود.
راستی! «پیرمرد و دریا» یکی از نمونههای معروف ادبیات برای نشان دادن مبارزهی انسان و طبیعت است.
مرتبط از سیب گاز زده.
بعضی وقتا کامنتها رو دیر جواب میدم. به گیرندههای خود دست نزنید. دلیلش اینه یا عجله برای نوشتن مطلب جدید داشتم یا میخوام به نظراتتون با فراغ بال و سر فرصت (تقاطع فرصت و وصال شیرازی) جواب بدم :)