پرکلاغی

نمی‌دونم شماها چه جوری می‌شید اما همیشه وقتی به جای کرایه‌ی سیصد تومنی، به راننده تاکسی دوهزاری می‌دم، ‌اشهدم رو می‌خونم. نمی‌دونم چرا همیشه هم خدا رو شکر راننده‌ها مهربونند. یه بار سوار تاکسی شدم، میدون انقلاب که رسید هر چهار سرنشین می‌خواستند پیاده بشن. از اون چهار نفر، سه نفر دوتومنی داد. راننده عصبانی شد گفت پول خورد ندارم. من که سیصد تومن داشتم سریع کرایه‌ام رو دادم و خوشحال از ماشین اومدم بیرون.