پرکلاغی

این ماه رمضون روزه نگرفتم چون واقعا سختمه. وقتی می‌رم تو بحر این روزه‌دارها می‌بینم با من فرق چندانی ندارند و بی‌خودی به خودشون زحمت می‌دن. به ندرت دیدم روزه‌داری که غیبت نکنه و یا مسخره نکنه. تهمت زدن هم که قربونشون برم... واقعا چه فکری می‌کنند؟ همین که صبح پاشی شکمت رو پر کنی و نماز بخونی کافیه؟ چرا هیچ کس یادش نمی‌مونه خدا روزه نگرفتن و نماز نخوندن رو می‌بخشه اما غیبت و تهمت رو نه؟ خیلی دلم می‌خواد این مورد رو بهشون یادآوری کنم ولی نمی‌تونم.