دنیا ریخته به هم. از خاورمیانه بگیر تا آفریقا و بعد برو سمت اروپا و آمریکا. اخبار رو که هر روز گوش میدم یه همچین حسی واسم پیش مییاد. من خیلی به اخبار علاقه دارم و هر روز که از خواب پامیشم یکی از اولین کارهام روشن کردن تلویزیون و گذاشتناش روی شبکهی خبره. هر چند تلویزیون ایران قابل اعتماد نیست اما بالاخره بعضی خبرهاش بیطرفه. وقتهایی هم هست که دیگه طاقت نمییارم و فید آراساس BBC رو توی موبايلم به روز ميكنم و اون بیشتر خبرهای روز دنيا رو برام مییاره. هر چند يه كم گرونه اما میارزه. جالبه اينترنت موبايل من قطعه اما اين يه فيد رو به روز میكنه! خبری كه اين روزها برام جالب بود فرار رئيسجمهور تونس بود. مردم تونس میريزن تو خيابونها و بعد از كلی درگيری و كشته شدن نزديك چهل نفر بالاخره از كشورش فرار میكنه. خوش به حالشون. كاش ما هم از اين شانسها داشتيم. اين همه ملت بيچاره ريختن بيرون و كشته دادن و زندانی شدن اما يارو هنوز هم سرجاشه.
بعضی وقتا کامنتها رو دیر جواب میدم. به گیرندههای خود دست نزنید. دلیلش اینه یا عجله برای نوشتن مطلب جدید داشتم یا میخوام به نظراتتون با فراغ بال و سر فرصت (تقاطع فرصت و وصال شیرازی) جواب بدم :)