پرکلاغی

من دوره‌ی کودکی‌ام فقط شیرخشک می‌خوردم و اون موقع‌ها بهترین مزه‌های زندگی‌ام همین مزه‌ی شیرخشک و سر لاستیکی شیشه‌ی شیرم بود. طوری که بعدها که بزرگ‌تر شدم و شروع به غذا خوردن کردم باز هم با دیدن بچه کوچولوهایی که شیرخشک می‌خوردند دلم خیلی هوس این ماده‌ی پودری و خوشمزه رو می‌کرد. از همون بچه‌گی از شیر طبیعی خیلی بدم می‌اومد و بعدها هم که بزرگ شدم وقتی نوزادهایی رو بغل می‌کردم که شیر طبیعی می‌خوردن٬ بوی شیری که از دهن و کنار گردنشون می‌اومد حال منو بد می‌کرد چون یه بوی خاصی داشت. خلاصه این نفرت و احساس تهوع از شیر آدمی‌زاد و بوی‌اش همین طوری ادامه داشت که چند وقت پیش توی یکی از خبرها خوندم یه مغازه‌ى بستنی‌فروشی توی لندن بستنی‌هایی می‌فروشه که از شیر انسان درست شده و برای این که توجه مردم رو به این بستنی ها بیشتر جلب کنه اسمشون رو میذاره بیبی گاگا. لیدی گاگا هم گویا زیاد به مذاقش این نام گذاری خوش نیومده و تهدید کرده ممکنه از دست صاحب این مغازه شکایت کنه. امروز هم خوندم سازمان بهداشت انگلیس بستنی ها رو جمع کرده تا اول از بهداشتی بودن و بی خطر بودنشون مطمئن شه. همه این ها رو بذارید کنار٬ شما فقط قیافه و حال منو تصور کنید موقع خوندن این خبر و دیدن عکس اون بستنی‌ها.