دوستان خوبم٬ بعد از مدتها حالم بهتر شده و سردردهای ناراحت کننده کمتر. نظرات را باز گذاشتم تا در مورد همه چیزهایی که از پست "اشموعیل نبی" به بعد نوشته بودم و نظر نگذاشته بودم٬ نظر بگذارید. در مورد هر کدوم از پستها و هر چی که دلتون خواست بنویسید٬ با ربط یا بیربط٬ یک خط یا صد کامنت. هر چه از دوست رسد نیکوست. دلم برای همه شما تنگ شده بود.
دوستدار همه شما٬
پرکلاغی
بعضی وقتا کامنتها رو دیر جواب میدم. به گیرندههای خود دست نزنید. دلیلش اینه یا عجله برای نوشتن مطلب جدید داشتم یا میخوام به نظراتتون با فراغ بال و سر فرصت (تقاطع فرصت و وصال شیرازی) جواب بدم :)