پرکلاغی

بقیه پولم رو از راننده اتوبوس می‌گیرم و در حالی که به سمت ایستگاه حرکت می‌کنم با خودم می‌گم بهتره پول رو بذارم تو کیفم چون ممکنه دوباره مثل اون بار سکه‌ها از دستم لیز بخورند و از لای نرده‌های ایستگاه بی‌افتن پایین. با خودم می‌گم نه این بار محکم می‌گرمشون و نمی‌افتن. می‌رم سمت ایستگاه. به محض این‌که می‌شینم می‌بینم صدای جیرینگ میاد. به پایین نگاه می‌کنم و به پول‌های داخل دستم و می‌بینم سکه‌هه از لای نرده‌های آهنی زیر ایستگاه افتاده پایین. آدم نمی‌شم من.