پرکلاغی

یه زمانی خیلی دنبال یه وبلاگ انگلیسی زبان می‌گشتم که یه آدم انگلیسی نویسنده‌اش باشه و انگلستان و زندگی توی این کشور رو به تصویر بکشه. بعد از یه گشت و گذار رسیدم به وبلاگ The Londoneer که نویسنده‌اش یه آقاییه که توی محله‌ی ایست اِند لندن زندگی می‌کنه و مهم‌تر از همه عکاسی هم دوست داره و چه چیزی از این بهتر. نوشته هایی از لندن به همراه عکس‌های زیبا. بعد از یک سال خوندن وبلاگش بالاخره تصمیم گرفتم واسش نظر بذارم. واسش نوشتم خیلی قشنگ می‌نویسید و من با وجود وبلاگ شما خیلی از محله‌های لندن رو شناختم. مثل خیلی از انگلیسی‌ها با خوش‌رویی و ادب جوابم رو داد و گفت خیلی خوشحاله که من وبلاگش رو می‌خونم و گفت به خوندن وبلاگش ادامه بدم. فکر کنم کلی ذوق‌مرگ شد که دید حتی از ایران هم یکی وبلاگشو می‌خونه.

امروز دیدم نوشته: "درست بعد از ورودی غربی ایستگاه راه‌آهن سَنت لیورپول، می‌تونید میدان هُپ رو پیدا کنید..."

هُپ یعنی امید. چقدر جای یه همچین میدونی توی ایران خالیه. میدان امید...