پرکلاغی

ماه کامل از لابه‌لای پرده‌های اتاقم سرک کشیده و هر از گاهی برمی‌گردم و نگاهش می‌کنم.  دارم دنبال شعرهای سافو هم می‌گردم. به فارسی که چیزی یافت می‌نشود! طبق معمول دنیای انگلیسی زبان دستم رو گرفت و پا‌ به‌ پا برد. اسم یکی از شعرهای سافو «ماه» هستش. حالا که خوندن این شعر و سرک کشیدن ماه بدر با هم همزمان شدن٬ دلم هوس کرد شعر رو ترجمه کنم:

ستارگان گرداگرد ماه دلفریب
به خاموشی می‌گرایند و ناپدید می‌شوند٬
آنگه که رخسار سیمین فامش قرص و کامل
شناکنان جلوه گر شده و در فضا نور می‌پاشد.