پرکلاغی

کتاب "شازده کوچولو" رو توی یه روز سرد زمستونی توی مطب دکتر خوندم و همون‌جا هم تمومش کردم! (سرعت کتاب خوندنم بالا نبود، مطب شلوغ بود و کتاب هم کوتاه). اسم مترجم یادم نمونده، اما قشنگ ترجمه کرده بود. معصومیتی که توی کتاب هست و شخصیت اصلی کتاب که یه بچه‌ی موطلاییه، و نویسنده که این‌قدر دوستش داشته که بعد از شش سال هنوز از ندیدنش ناراحته، برام غم‌انگیز بود. کتاب‌های کمی هستند که توشون معصومیت خاطره‌انگیزی باشه و شازده کوچولو یکی از این کتاب‌هاست. اما این‌که چی شد که دوباره کتاب رو خوندم و یه تیکه‌اش رو گذاشتم رو وبلاگم، دلیلش این بود که این تیکه یه جورایی منو یاد فیلمی می‌اندازه که بالا توضیحش دادم.